Denizli şivesi Türkçede en dikkat çeken hatta anlaşılması en güç şivelerdendir. İlk defa duyanlar başlangıçta kesinlikle hiçbir şey anlamazlar. Köyden köye, yöreden yöredeğişse de Denizli şivesinin her yerde kullanılan ortak şekilleri vardır:

         1) İsmin -i hal ekiyle, -e hal eki genellikle karıştırılır. Bu durum bazen komik söyleyişlere neden olur. Örneğin:

                 3) Bazı sözcüklerdeki ''n'' harfi  ''nazal n'' diye adlandırılan, n ile g harfi arasında, genizden gelen n sesidir.

  

Amat  :  Ahmet
annaç  : karşı
Aşa  :  Ayşe
babıç  : ayakkabı, pabuç
bahalı  : pahalı
bakam biyo  :  bakayım bir kere
balcan  :  patlıcan
balme  :  bamya
bamak  :  parmak
bissürü  :  bir sürü
biyon  :  bir kere
bunna  : bunlar
bürgü  :  baş örtüsü
cıscıbıldak  :  çırılçıplak
cuvare  :  sigara
çapıt : çaput, bez parçası
çıbık :  çubuk
daklı :  tatlı
dalgan   : ısırganotu
dambaş :  çatı
dartı  :  baş örtüsü, yazma
devter :  defter
deze  : teyze
dığan  : tava
dilbarım  : güzelim
dingabak aşmak  : takla atmak
döşek  : yatak
dümbek  : darbuka
eccicik  : azıcık
enmek :  inmek
esen  : rüzgar
esirekli  : sinirli, asabi
fasille  : fasulye
fıydırmak  :  fırlatmak
fistan  : elbise
foturaf  : fotoğraf
gahba garılı  :  kahpe karılı
gahbe herif  : kahpe herif
garankı  : karanlık
gavga  : kavga
gavın  : kavun
gayınna  : kaynana
gayınta  : kayınbaba
gayış  : kemer
gayva  : kahve, kıraathane
gımıldamak  : kıpırdamak
gidişmek  : kaşınmak
gönek  : atlet
gurumsamak  : canı yiyecek bir şeyler çekmek
guyruklu  : akrep
gücülen  : daha yeni, şimdi
Haçca  : Hatice
Hakma  : Fatma
hankı  :  hangi
haranı  :  tencere
harım  : çalı çırpıyla oluşturulmuş avlu duvarı
hasıllık  : evin önündeki ya da yakınlardaki küçük bahçe
hela  : tuvalet
hep baba :  hep beraber
hıra  : zayıf
hindi  :  şimdi
hora geçmek   :  iyi olmak, iyi gelmek
ırakı  :  rakı
Iraz  :  Raziye
ırlanmak  :  sallanmak
Irmızan  : Ramazan
ilana  :  lahana
ilgen  :  leğen
ilik  :  düğme
ilmek  : değmek, dokunmak, çarpmak
inemgonam  : boşu boşuna (tam karşılığını bulamadım)
ingastan  : yalancıktan, mahsustan
ireng etmek  :  yaramazlık yapıp eziyet etmek
ireng  :  toz biber
ispirte  :  kibrit
kaktırmak  : ittirmek
kelbaş  : karnıbahar
keler  : kertenkele
keme  : fare
kıntaşlı  : aşırı süslü
mamır  : sağlam, iyi
mehel  : münasip, uygun
merdiman  : merdiven
Mustu  : Mustafa
nacep olsa :  ne de olsa
nana  : nane
nebenne  :  ne bileyim
negıda  : ne kadar
neşlecen?  :  ne yapacaksın?
nezman  : ne zaman
payam  : badem
pençire  :  pencere
peşkir  : havlu
pıransa  :  pırasa
podiye  :  önlük, okul önlüğü
pontur  :  pantolon
sakırdamak  : titremek
samaşmak  :  sarılmak
seyirtmek  : koşmak
siklet  : bisiklet
sinlenmek  :  saklanmak
şırkmak  :  dövmek, pataklamak
tanaşı  : tarhana aşı
taslanmak  : üzülmek
tavık  : tavuk
tavsır  : fotoğraf
tekne kazıntısı  : ailede son çocuk anlamında bir deyim
tingildemek  : hızlı hızlı yürümek
tiski  : bilye, misket
tomate  : domates
Uma  :  Ömer
urgan  : yük bağlamada kullanılan kalın, uzun ip
üneye :  şuraya
ünnemek  : çağırmak
ünnemek  :  seslenmek
ürya  : rüya
Üsen  : Hüseyin
yalım :  sanırım, galiba
yamır  : yağmur
yılık  : yamuk ( Yılık ağızlı: Yamuk ağızlı )
yümek  : yıkamak
zere  : arpa, buğday
zoba  : soba

               Köyümüzden Örnek Konuşmalar :

Babanneyle Torununun Konuşması:

-- Bubannee!
-- Ge gadın gızım ge.
-- Geldim bubanne, nedibban?
-- İş işledim de yoruldum, oturuvedim höle
-- Üneye oturma bubanne, pençirden esen esibba, beline dokunu.
-- Bek ıscak oldu da ondan oturuvedim, horaya oturam ozman.
-- Bubanne gurumsadım ben, yicek bişe ve bene.
-- Da hordan al, ina va portugal va
-- Eyi, alam ben.
-- Anan nede?
-- Hasıllıkta iki garık tomate va da onu çaplapba.
-- Eyi , goş hada git evinize gari, anan gavga ede.

    Park kahvesinde Cırık Mustafa Ali kahveciye seslenir:
-- Ula Goca  Amadın Memet, ünde dinenip ağız açcana bi çay ve bene.

-- Sen ne yüzüne domaşdırıpdurun, bubana deverem de şırksın sene.
 

-- Yollada epe ağız açdım, gidem gari, da aş vurcam.
 

-- Nedip gabbasınız?

-- He yannarım arabba. Tokdura gitcem gari!

-- Temitden ben sene kölgülede oynaş demedim mi?

-- Huna bak, çucun cavırlına.

    Menderes, otobüste yolculara şöyle seslenir:
-- Sayın yolculamız, duz mu yaladınız, ikidi bi su isdepdurusunuz, İzmir'e gada su yok gari.

-- Huuy! Allah guvvet vesin, nedibbasınız?
-- Allaharzosun, he yannara ot bürümüş, onnara çaplapbarıım.